Slideshow image Slideshow image Slideshow image Slideshow image Slideshow image Slideshow image
Previous Next
Πέταλα Ζώων
Το υλικό των πετάλων ήταν σίδηρος (μαλακός κυρίως). Συνήθως τα κατασκεύαζαν οι σιδεράδες, αλλά και οι ίδιοι οι πεταλωτές. Άλλωστε αρκετοί σιδεράδες λειτουργούσαν και ως πεταλωτές. Σήμερα προέρχονται από μαζική παραγωγή.

Για την κατασκευή των πετάλων, χρειαζόταν καμίνι για τη θέρμανση του σιδήρου, ψαλίδι για μέταλλα ή καλούπι πέταλου (ανάλογα με τον τρόπο κατασκευής), βαριά ή σφυρί για την επεξεργασία του πυρακτωμένου σιδήρου, καλούπι ή (και) καλέμι για τις οπές των καρφιών και νερό, που το χρησιμοποιούσαν όταν ήθελαν να «στομώσουν» το σίδερο για να σκληρύνει - αν και με αυτό τον τρόπο γινόταν επίσης και πιο εύθραυστο.

Τα καρφιά («πεταλόκαρφα») με τα οποία στηριζόταν το πέταλο στη θέση του πάνω στην οπλή (νύχι) του ζώου, ήταν από σίδηρο, κατασκευάζονταν (σχεδόν πάντα) με καλούπι, είχαν μεγάλο «κεφάλι» και μήκος από 5 έως 8 εκατοστά περίπου, ανάλογα με το είδος του ζώου για το οποίο προορίζονταν.
 
Το επάγγελμα του πεταλωτή έσβησε σταδιακά μετά την ευρεία κυκλοφορία αυτοκινήτων και γεωργικών μηχανημάτων. Σήμερα υπάρχουν ακόμα μερικοί που ασκούν αυτή τη δραστηριότητα (συνήθως ως επικουρική), αλλά περιορίζονται κυρίως στο πετάλωμα των αλόγων που διατηρούν ως «χόμπι» κάποιοι «μερακλήδες», αφού ελάχιστα ζώα χρησιμοποιούνται ακόμη σε γεωργικές εργασίες.